Land Of The Blue Sky

Gisteren (18 Maart) was het “Men & soldiers day”, een nationale feestdag ter ere van de man. In tegenstelling tot “Internationale vrouwendag”, wat hier een vrije dag betekent, wordt er op deze feestdag gewoon gewerkt (zet je toch aan het denken). Deze dag houdt in de praktijk echter in dat je om +/-10.00uur aan het bier en ijs zit (in mijn geval) of dat je na de lunch aan de wodka zit (Sietse & Johan), dit hangt af van de drank die je van je vrouwelijke collega’s krijgt. Nog even ter verduidelijking: geen ijskoud biertje maar een ijsje in de ene hand en een biertje in de andere, o’ja en dat  om tien uur in de ochtend (heerlijk begin van de ochtend, houdt je de rest van de dag lekker scherp…).
’s Avonds uit eten geweest (heerlijke gegeten) om daarna (weer) na de “Sportsclub” te gaan (klinkt sportiever dan dat ‘t is). Bij binnenkomst stond er al een fles wodka op tafel, een uurtje later de tweede.. Ben benieuwd of de wodka ook rijkelijk vloeit in de zomer (waarschijnlijk wel), in de winter kan ik me het namelijk nog wel enigzins voorstellen.

De foto’s hieronder zijn genomen op en nabij het Sukhbaatar square, dit is het centrale plein in Ulaanbaatar. Voor meer informatie: Klik hier ;-)

 “Moscow party”, alleen de naam al.. nog geen idee hoe of wat, maar ik was direct van de partij (“Would you like to join me and my friends to the Moscow party?”, “Sure!”, “It’s a..”, “I don’t mind, it sounds good, let’s go!”). Komt er op neer dat het een feestje was in Mass, een van de grootste clubs van “UB” (Ulaanbaatar wordt hier vaak afgekort, dit zorgt bij mij voor eindelijk een positieve associatie bij de afkorting UB, universiteitsbibliotheek zakt langzaam na de achtergrond.. ;-). Zoals zo vaak in UB zien de gebouwen er van de buitenkant niet uit (of je moet van de betonnen Sovjetbouwstijl houden), soms echter, zijn ze van binnen des te beter ingericht, dit was ook van toepassing op club Mass. Alles was zeer goed verzorgt, van de muziek (er waren diverse Russische dj’s die wel een plaatje konden draaien) tot aan de eh.. aankleding wat bijdroeg aan een zeer prettige sfeer.

Enig minpuntje; bijna Nederlandse horeca prijzen.. (7.000Tugrik entree, okay dat viel erg mee maar vier bier was 16.000!) Voordeel was dat deze club tot in de ochtend open was, waar dan ook gebruik van moest worden gemaakt. Grootste uitdaging lag in de terugreis; Proberen Sietse in de taxi te krijgen en Johan uit de taxi..

De zaterdag werd gereduceerd tot een erg rustig dagje, wat ook zo hoort mijns inziens.. Zondag met frisse moed een toertje gemaakt naar Zaisan. Zoals op het filmpje/foto’s te zien is werd de “frisse moed” al snel ingeruild voor een bevroren hoofd (Sietse en ik waren erg blij met onze mutsen met oorkleppen, Johan was wat minder blij)..

Zaisan is een groot oorlogsmonument neergezet door de Russen ter nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog. De betonnen Russische gebouwen zijn niet een lust voor het oog maar ik ben wel een liefhebber van deze Russische kunst.. Filmpje van het monument volgt, hier zijn wel alvast een aantal plaatjes van het monument, zie Zaisan II voor het uitzicht:

Nog een filmpje en de beloofde foto’s van het uitzicht. Had ik al verteld dat het erg koud was (sneeuw + windkracht zes + 20*C onder nul = koude kop, met name de oogleden, volgende keer de skibril mee).. Uitzicht was goed, althans, dat wat we konden zien, door de sneeuw was het zicht vrij slecht. Gok dat er wel een tweede keer komt als het, zoals vandaag, weer wat helderder is.







Dat het hier koud is, is ondertussen bekend, maar rond deze tijd zou het wel al in de plus moeten komen (normaliter). Het is hier nog niet boven nul geweest dit betekend dat het een hele lange (strenge) winter is aangezien de winter ook zeer vroeg (reeds in september) zijn intrede heeft gedaan. Dit heeft vooral gevolgen voor de bevolking in de gebieden buiten Ulaanbaatar.

Vandaag is de temperatuur voor het eerst (even) boven de nul geweest buiten, dat is niet in de schaduw gemeten maar toch ;-) Gelijk een soort van soft ijsje gegeten, ben er alleen nog niet helemaal uit of ik daarbij de kartonnen verpakking heb gegeten of dat het een hoorntje was... Tijdens deze mooie dag moesten we naar de “immigration office” om onze nieuwe visa op te halen. Eerlijk is eerlijk, het ophalen ging vele malen sneller dan het aanvragen van het visum; Het aanvragen was vorige week een dagtaak, het ophalen vandaag koste hoogstens twee uurtjes… Ik ben nu dan ook in het trotse bezit van een extra stempel (ik had minstens een extra paspoort verwacht na alle moeite, maar een stempel is ook leuk, echt… toch zeker de leukste stempel die ik heb gehad sinds groep 3..)

Afgelopen week een kaartspel geleerd, genaamd “Mushig”. Dit spel wordt met vijf kaarten per speler gespeeld en is een mix van toepen, klaverjassen en boerenbridge. Ik durf te zeggen dat het tot nu toe zeer redelijk gaat, het komt er op neer dat ik de winst uit het spel nog net niet bij het vaste inkomen meereken :-P

Daarbij speel ik het spel vooral in aanwezigheid van Nomin, zij zorgt ervoor dat er door de andere spelers niet wordt vals gespeeld (waar zij een meester in is, ik tel gelukkig kaarten ;-) Dit geldt ook voor het nemen van een taxi en inkopen doen op de markt, zij heeft me nog een aantal nieuwe trucjes geleerd bij het onderhandelen om tot de “echte” prijs te komen (en niet de toeristenprijs). Een manier daarvan laat ik echter graag aan haar over (neh… niet die manier..) en gaat als volgt; als een taxichauffeur te veel vraagt voor een ritje maakt zij zoveel heisa dat uiteindelijk de chauffeur bijna met geld over de brug komt… Heerlijk…Ja, ik vermaak me hier wel!

WAARSCHUWING: Beste lezer: “Mocht er al enige wodka (of andere verdovende middelen) genuttigd zijn en/of dit is het eerste berichtje dat er gelezen wordt voor de koffie zijn intrede gedaan heeft en/of er is sprake van < 3 uren slaap, in alle voorgenoemde gevallen neem a.u.b. het volgende advies ter harte: sla deze post over!”.
Komt ‘ie dan he..Tijd kan na breedte, lengte en hoogte gezien worden als de vierde dimensie (Ja dat weten we, vertel…maar niet te snel want we schrijven mee.. Heerlijk geïnteresseerd publiek ;-). Ik krijg het idee dat de dimensies (breedte, lengte en hoogte) van invloed zijn op de dimensie tijd, laat ik dit eens ruimtetijd of tijdruimte noemen… Deze eh..visie vloeit voort uit de relativiteitstheorie, welke stelt dat ruimte en tijd niet los van elkaar staan, maar met elkaar verweven zijn. In Ulaanbaatar (breedte: 47-55N, lengte: 106-55E, hoogte: 1350m), schijnen er een aantal uren per dag minder te zijn (i.p.v. 24 een stuk of  20), ik kom er in ieder geval een ruim aantal te kort… Dit valt vooral op in het weekend.. Ik heb dan ook de sterke indruk dat de uren doordeweeks worden aangevuld met uren uit het weekend…De weekenden zijn dus extreem kort.. (dit is ook gelijk mijn excuus waarom het de afgelopen tijd zo rustig was op dit blog, keuzes, keuzes, keuzes..) Nu moet ik echter ook toegeven dat het hier af en toe lijkt alsof de tijd stilstaat. (En nee, nu bedoel ik niet gelijk op het werk, mocht die suggestie wel gewekt zijn op enigerwijze dan is dat waarschijnlijk te wijten aan de eigen ervaring van de lezer..) Het stilstaan van de tijd is vooral zichtbaar op het platteland, immigration office en voor de invoegstrook (eenmaal op de invoegstrook gaat alles 10x zo snel..).

Daarnaast komt het regelmatig voor dat mensen een verschillende beleving van tijd hebben. Ik zal dat ff verduidelijken; Setting – bijna leeg restaurant – Voor mij lijkt het eeuwen te duren voordat ik mijn eten kan bestellen terwijl de ober doet overkomen dat er nog geen halve seconde verstreken is sinds binnenkomst… Daar staat tegenover dat je binnen een minuut een taxi hebt.
Wat betreft de taxi’s; ik ga nog ff proberen om een filmpje te maken van het rijden in een taxi. Het is hier namelijk mogelijk om met een taxi op drie verschillende rijbanen tegelijk te rijden en met meerdere auto’s hetzelfde stuk asfalt tegelijk te gebruiken. Ik vermoed dat taxi’s gebruik maken van krommingen in de tijd tijdens het rijden, aangezien er tijdens het rijden gebruik wordt gemaakt van niet bestaande vrije stukken weg (soms denk ik dat we onder een bus rijden i.p.v. ervoor of ernaast).